Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

Σαλώμη

Η Σαλώμη, γνωστό πορνίδιο της εποχής, έπαιξε φανταστικά το ρόλο που της έδωσε η μάνα της και με τα πέπλα της τύλιξε το υποψήφιο θύμα της. Η συνέχεια είναι γνωστή. Αποκεφαλίστηκε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ήρθε ο Ιησούς Χριστός, τον σταύρωσαν κι αυτόν και γενικά για τα πάντα φταίει ένα πουτανί όπως η Σαλώμη.

Αλήθεια, αναρωτήθηκε κανείς αν η Σαλώμη το μετάνιωσε ποτέ; Αν έκλαψε το βράδυ στο διαμέρισμά της από πόνο γι΄αυτό που κλήθηκε να κάνει;; Τι κι αν έκλαψε... Εμείς πάντα θα την θυμόμαστε σαν ένα τεράστιο ξέκωλο που πήρε στον λαιμό της έναν αθώο. Γι' αυτό και δεν υπάρχει όνομα Σαλώμη. Ούτε Ιούδας. Παρεξηγημένες σκοτεινές προσωπικότητες. Η μια πουτανάκι, ο άλλος γύρευε τα λεφτά, τους αδίκησε μια στιγμή και τους στιγμάτισε για μια αιωνιότητα.

Ας γυρίσω στη Σαλώμη. Κάποτε θα ήρθε και το πλήρωμα του χρόνου και γι' αυτή. Αργά ή γρήγορα, αυτά που κάνουμε τα βρίσκουμε μπροστά μας. Κακό πράγμα να λερώνεις το κάρμα σου. Σίγουρα θα καψουρεύτηκε κάποιον Ρωμαίο στρατιώτη αργότερα. Θα την αγάπησε κι εκείνος. Όμως ήταν η Σαλώμη. Και τη Σαλώμη απαγορεύεται να την αγαπάς. Βαρύ το βουτηγμένο μες το αίμα, στέμμα της. Ακόμη και ένας δυνατός Ρωμαίος στρατιώτης, αδυνατεί να το σηκώσει.

Μες το σκοτάδι της η Σαλώμη, είχε και λίγο φως, το φως της εκπλήρωσης της προφητείας. Ούτε το σκοτάδι της διάλεξε, ούτε το φως. Εκείνη μόνο τον Ρωμαίο στρατιώτη διάλεξε. Μόνο αυτόν.