Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Η απάντηση σε όλα

Πώς καταντήσαμε έτσι; Πού πήγε η μπρούκλικη ψευτοχλιδάτη ζωή μας; Πώς θα ζήσω τώρα με τα μισά; Ποιον μαλάκα θα ψηφίσω στις εκλογές; 

Σήμερα κάπου εκεί στο χάσιμο και στην κίνηση, μέσα σε ένα μποτιλιάρισμα αρρωστημένο, βρήκα την απάντηση.

Είναι φορές που κάνεις λάθος εκτίμηση για την πόλη και αντί να βγεις στον περιφερειακό και να σωθείς μια για πάντα από τα απογευματινά αντικαταθλιπτικά χάπια, αποφασίζεις να κινηθείς μες την κίνηση φλερτάροντας με την πιθανότητα της αυτοκτονίας, του εγκεφαλικού, της βιαιοπραγίας και άλλα πολλά, καθόλου ευχάριστα για τον άνθρωπο πράγματα.

Σε ένα φανάρι, το πιο αυτοκτονικό της πόλης, ένα αγοράκι, διστακτικά πλησιάζει τα παράθυρα των αυτοκινήτων και ζητάει ψιλά. Είναι μικρό, ντροπαλό, ό,τι καταφέρνει να κερδίσει είναι γιατί ο κόσμος λυπάται αυτά τα δύο αμήχανα μάτια. Πλησιάζει και στο παράθυρο μου αλλά δεν θέλω να του δώσω λεφτά. Μόλις είχα γυρίσει από το σούπερ μάρκετ. Στις σακούλες είχα δύο γλειφιτζούρια για τα παιδιά της γειτόνισσας. Του δίνω το ένα.

Η λάμψη στα μάτια του και η χαρούμενη τσιρίδα που έβγαλε εκεί μες το χαμό της πόλης ήταν η απάντηση. Η απάντηση σε όλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου