Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Το λάθος ξύρισμα


Πολλές φορές εμείς οι γυναίκες πάνω στη βιασύνη μας, έχουμε αμελήσει να ξυριστούμε, είτε σε εμφανή σημεία, (πόδια), είτε σε πιο κρυφά (...μασχάλες!). Αν σου προκύψει κάποιο φλερτ εκείνο το βράδυ που ξέχασες να ξυριστείς, έχεις δύο εξίσου ρεζιλευτικές επιλογές. Ή να ενδώσεις και να σου κολλήσουν για πάντα το παρατσούκλι "η τριχωτή φοράδα", ή να την κάνεις με ελαφρά και να σε πουν "μυξοπαρθένα". Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή.

Μέχρι πριν μερικές μέρες πίστευα πως μόνο εμείς οι γυναίκες μπορούσαμε να πάθουμε τέτοια λαχτάρα με το ξύρισμα, μέχρι που τη διαφορά έκανε ο φίλος μας ο Νικηφόρος.

Ήταν ένα αγόρι τρελό και πολύ γοητευτικό. Η όψη του σου θύμιζε κάτι από Σήφη και Γιώργη Σταματάκη στο "Της Αγάπης Μαχαιριά" του Αντέννα και Στράτο Αντύπα από "Βέρα στο Δεξί". Μουσάτος, άγριος μες τη βαρβατίλα, έκρυβε τα υπέροχα χαρακτηριστικά του πίσω από τα περιποιημένα γένια του. Τον είδε η κολλητή μου στο beach bar και αναθάρρησε, σκέφτηκε, αυτός είναι! Φορούσε μαγιώ, ενώ κάτω από την μπλούζα του διέκρινες το καλοσχηματισμένο σώμα του. Δούλευε στο μπαρ και δεν σταμάτησε να σαχλαμαρίζει με την φιλενάδα μου. Το ψήσιμο έγινε και το ραντεβού ανανεώθηκε για το ίδιο βράδυ σε πολύ γνωστό clubάκι του νησιού.

Αυτό που μεσολάβησε είναι η απόφαση του ήρωά μας να πάρει το ξυράφι στα χέρια του. Αντί να ξυρίσει αυτό που όλοι καταλάβατε, ή έστω λίγο να πάρει κάποιες από το στήθος του, ο Νικηφόρος ξύρισε όλο του το πρόσωπο. Πάει ο Στράτος Αντύπας, πάει και η βαρβατίλα. Το πρόσωπό του γυάλισε πιο πολύ και από τις δικές μου φρεσκοξυρισμένες γάμπες! Τα μούτρα του τώρα περισσότερο θύμιζαν τον Ζαν Κλώντ από τα "Μαύρα Μεσάνυχτα".

Η συνάντηση στο κλαμπ ήταν τραγική, γιατί συνοδεύτηκε από το ανάλογο άσπρο γαλατέ παντελονάκι με λευκή ζώνη που κρεμόταν και παντοφλέ παπούτσι. Η δικιά μου κόντεψε να λιποθυμήσει, δεν πίστευε στα μάτια της! Έμεινε απλά άφωνη, για το υπόλοιπο της βραδιάς, φυσικά το ειδύλλιο σταμάτησε κάπου εκεί, σε ένα ξυραφάκι bic. Τι θα λέει άραγε ο καημένος ο Νικηφόρος και πώς θα εξηγεί γιατί στράβωσε η κοπελιά; Σίγουρα αυτά που λέμε και εμείς όταν ερχόμαστε αντιμέτωπες με μια μικρο-χυλόπιτα. Δεν ξέρει τι θέλει, παίζει το κοριτσάκι, είναι μικρή ακόμα και πολλές πολλές άλλες δικαιολογίες για να μην ρίξουμε το φταίξιμο ποτέ σε μας.

Άσχημο πράγμα τελικά το ξυράφι. Άλλος τις κόβει και δροσίζεται και άλλος τις κόβει και ζορίζεται.